Nie odpowiedzial mi. Stanal przy oknie i mazal cos palcem po niezbyt czystej szybie. Sama nalalam herbate. Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Marcin trzymal w reku siatke z dwoma karpiami, ktore kupilam przed chwila. Ryby poruszaly sie gwaltownie. Powiadasz, Hieronim, ze Ligota jest najodwazniejszy z nas wszystkich? Nie wiem, ja raczej tobie oddalbym palme pierwszeñstwa. Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Agroturystyka JastrzÄ™bia Góra do plazy 150m<br /><br />

Agroturystyka Jastrzębia Góra do plazy 150m

Agroturystyka Jastrzębia Góra Niedzielska Oferta nocleg w pokoju 4 osobowy.
Cena 90 os.

Obiekt:
stołówka, centrum masażu, łóżko 2 osobowe, kuchenka gazowa, tv, obiady i śniadania, od plaży 700m.

Agroturystyka Niedzielska - 662386529
Jastrzębia Góra ul.Geodetów 50

Tematyka:


Polecamy również:

Pokoje Stegna tel 798223093
Wolne noclegi PoddÄ…bie tel 093787683
Campingi Lusajny

<

Niespokojne, burzliwe uczucie do Marcina. To nie jest scisle okreslenie. W pewnym sensie, przynajmniej, nie jest scisle. Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. Nie odpowiedzial mi. Stanal przy oknie i mazal cos palcem po niezbyt czystej szybie. Sama nalalam herbate. Stalam wiec na peronie i czekalam na odjazd pociagu. Mama otworzyla okno. Poszlam do swojego pokoju, ktory w czasie nieobecnosci Ali byl moim krolestwem
przychodnia po³o¿nicza bia³ystok Filmy wagi samochodowe smarowanie, uk³ady centralnego smarowania wiatromierzPoczul widac chlod bo szczelniej otulil sie szlafrokiem i dlonie zanurzyl w rekawy. Poniewaz siedzial w pewnej odleglosci od biurka, krag lampy tylko glowe jego wylanial z cienia; stozkowate sklepienie lysej czaszki, twarz drobna i pomarszczona o waskich, zwiedlych wargach i z nosem, ktorego ostry zarys nadawal policzkom wyraz ptasiej drapieznosci. Spod polprzymknietych powiek zaledwie widac bylo zrenice: nikle, wyblakle pasemko, nieruchome, uwiezione, zdawalo sie, w skorupie woskowej. „To jest moj ojciec?” - pomyslal nagle Seweryn i ogarnelo go zdumienie, jakby po raz pierwszy odkryl nie znana dotad prawde. Coz go wlasciwie z tym smiesznym, zniedoleznialym czlowiekiem laczylo? Mlodosc, ktora w sobie czul, nie miala nic wspolnego z tamta przywiedla staroscia i sama mysl o prawdopodobienstwie jakiegokolwiek powinowactwa wydala mu sie obrazajaca i wstretna. Mial wrazenie, ze gdyby przez dluzszy czas przypatrywal sie ojcu, powtarzajac sobie jednoczesnie, ze to jest wlasnie ojciec, uczulby wreszcie do samego siebie nienawisc. „Gdybym mial kiedy tak wygladac - myslal - wolalbym nie zyc. Coz bowiem moze wynagrodzic podobna wegetacje, czymze sie jest, gdy przestaje sie przyciagac ludzi, a w ich oczach zamiast zainteresowania znajduje sie obojetnosc? A jednak kiedys... - Seweryn zagryzl wargi. - Nie, nigdy!” Wtem Gejzanowski podniosl glowe i jego oczy, z wysilkiem wyluskane z woskowego okrycia, spoczely na Sewerynie. - Wiec chcesz jutro? - powiedzial. - Dobrze... Zajdz do mnie rano, dam ci pieniadze na droge. Seweryn tak byl przygotowany na odmowe, ze szybka zgoda ojca oszolomila go.