Przeszlysmy do kuchni. Mama postawila wode na gazie. Byl sloneczny dzie, za oknem widac bylo jasne niebo, blekitne i czyste. Siedzielismy przy oknie. Mariola odsunela zaslone i wyjrzala na ulice. Spojrzalem i ja. Przed Lajkonikiem stal skuter. Nie odpowiedzial mi. Stanal przy oknie i mazal cos palcem po niezbyt czystej szybie. Sama nalalam herbate. Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Ala parsknela przytrzymujac reka policzek. Bolal ja ciagle, zwlaszcza kiedy sie smiala.
|
|
|
|
Posiadamy pokoje 5 os, 120 os.
Nocleg: disco, baseny, do wody 150m, obiadokolacje, aneks kuchenny, dostep do internetu, barek z alkocholem, lozko dwu osobowe, grill.
Apolonia Nowicka - Sarby 671767243
Tematyka: domki letniskowe nad jeziorem debki hotele gdynia wypoczynek agroturystyka mielno kwatery Maków Nowy wczasy jastrzębia góra
Polecamy również:
Camping Sobierajowa w Starym Polu Wille Przezmark-Osiedle Domek letniskowy Boczula w Kodrabiu wolne pokoje Ustronie Morskie tel 978869816 Camping Runowo Ośrodek wypoczynkowy Łagoda w Michałowicach
|
|
<
|
Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Niespokojne, burzliwe uczucie do Marcina. To nie jest scisle okreslenie. W pewnym sensie, przynajmniej, nie jest scisle. Ty chyba za wczesnie wstales! - martwila sie matka. Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. Byc moze zastanawiala sie w tej chwili, czy jest cos, czego boi sie Strzemiski.
makija permanentny tancerka gogo zatrudni alveo winogronowe opakowania tekturowe piotrkw trybunalskiPoczul widac chlod bo szczelniej otulil sie szlafrokiem i dlonie zanurzyl w rekawy. Poniewaz siedzial w pewnej odleglosci od biurka, krag lampy tylko glowe jego wylanial z cienia; stozkowate sklepienie lysej czaszki, twarz drobna i pomarszczona o waskich, zwiedlych wargach i z nosem, ktorego ostry zarys nadawal policzkom wyraz ptasiej drapieznosci. Spod polprzymknietych powiek zaledwie widac bylo zrenice: nikle, wyblakle pasemko, nieruchome, uwiezione, zdawalo sie, w skorupie woskowej. To jest moj ojciec? - pomyslal nagle Seweryn i ogarnelo go zdumienie, jakby po raz pierwszy odkryl nie znana dotad prawde. Coz go wlasciwie z tym smiesznym, zniedoleznialym czlowiekiem laczylo? Mlodosc, ktora w sobie czul, nie miala nic wspolnego z tamta przywiedla staroscia i sama mysl o prawdopodobienstwie jakiegokolwiek powinowactwa wydala mu sie obrazajaca i wstretna. Mial wrazenie, ze gdyby przez dluzszy czas przypatrywal sie ojcu, powtarzajac sobie jednoczesnie, ze to jest wlasnie ojciec, uczulby wreszcie do samego siebie nienawisc. Gdybym mial kiedy tak wygladac - myslal - wolalbym nie zyc. Coz bowiem moze wynagrodzic podobna wegetacje, czymze sie jest, gdy przestaje sie przyciagac ludzi, a w ich oczach zamiast zainteresowania znajduje sie obojetnosc? A jednak kiedys... - Seweryn zagryzl wargi. - Nie, nigdy!
Wtem Gejzanowski podniosl glowe i jego oczy, z wysilkiem wyluskane z woskowego okrycia, spoczely na Sewerynie.
- Wiec chcesz jutro? - powiedzial. - Dobrze... Zajdz do mnie rano, dam ci pieniadze na droge.
Seweryn tak byl przygotowany na odmowe, ze szybka zgoda ojca oszolomila go.
|